آبادانیها اصطلاحی دارند که درباره بچههای شیطان و سمج به کار میبرند. میگویند فلان بچه بُلکم است. ظاهرا این کلمه فارسی قدیم است. اصلش بلکامه است. بلکامه در فارسی به کسی میگویند که در انجام کاری اشتیاق و علاقه زیادی ار خوث نشان میدهد. در واقع بنده هم بچه بلکمی بودم. یعنی ترجمه فاکنر در آن سن و سال کاری بود که فقط یک بچه بلکم میتوانست با اصرار و پافشاری ار عهده آن برآید. خوب، من چند داستان با بلکمی ترجمه کردم و چاپ شد.
پی نوشت: قربون آبادان که همه چیش آبادانیه
گفتگو با نجف دریابندری / نشر مروارید / 1388


