دوران دبستان درست در تعطیلات تابستان از همکلاسیای پرسیدم که معدلش چند شده و گفت: 20. آه بلندی کشیدم و گفتم خوش به حالش که تمام نمرههای کارنامهاش 20 است. دوست که چهره غمگین مرا دید با دستپاچگی گفت ناراحت نباشم چون با اون وجود دو تا 18 هم دارد!!!
این روزهای ما دقیقن همین گونه است. یک طرف د.و.ل.ت دروغگو و طرف دیگر مردمی که همه جوره میدانند طرفشان دروغگو بزرگی است ولی برای اثبات آن هیچ مدرکی ندارد.
آن دوست بلافاصله بعد از آن حرفش در چرخشی عجیب گفت که مزاح کرده و گفت که معلوم است که تمام نمرههای کارنامهاش بیست است.
در چنین شرایطی در آتی ما با دو نوع دوست روبرو هستیم:
الف: دوستی که دور میشود از دروغ
ب: دوستی که کور میکند از دروغ
دروغ آن دوست تا امروز مانده و خودش یک سال بعد به خاطر موقعیت شغلی پدرش به شهر دیگر مهاجرت کرد.
شمایی که الان هستید و میبینید دروغ جرم دارد و حجم دارد و سن دارد؟
خواندن داستانهای بارتلمی بزرگ چه میچسبه این روزها! کسی میداند اولین اشتباهی که از نی نی سر زد چند بار ترجمه شده؟

